Το 120 μ.Χ., η Ενάτη Λεγεώνα του Ρωμαϊκού Στρατού...
...μπήκε στην ελεύθερη περιοχή της Βόρειας Βρετανίας
Δεν τους ξαναείδε ποτέ κανείς.
Και οι 5.000 άνδρες εξαφανίστηκαν...
μαζί με το λάβαρό τους...
Ντροπιασμένος από αυτή την απώλεια...
...ο Αυτοκράτορας Αδριανός διέταξε να κτιστεί ένα τείχος...
...για να αποκόψει τη βόρεια Βρετανία για πάντα.
Το Τείχος του Αδριανού σημάδευε το τέλος του γνωστού κόσμου.
20χρόνια μετά, η Ρώμη κατέλαβε τη νότια Βρετανία.
Μάρκους Φλάβιους Ακουίλα. 4η Κοόρτη Γαλατίας, 2η Λεγεώνα.
Αντικαθιστώ τον Διοικητή.
Λουτόριους Ντρουσίλους Σαλινάτορ, αναπληρωτής διοικητής.
- Ο διοικητής της φρουράς; - Έφυγε το πρωί.
Δεν έβλεπε την ώρα να φύγει.
Η λίστα υπηρεσιών και το κλειδί του σεντουκιού.
- Δεν υπάρχει ταμίας; - Είμαστε μικρή φρουρά.
Δυστυχώς, αυτή η δουλειά θα βαρύνει εσένα.
Όπως πρόσεξες, έχουμε ένα μικρό πρόβλημα με τα αποχωρητήρια...
- Αλλά κάποιος το φροντίζει. - Ανεπιτυχώς.
Προς το παρόν, ναι!
- Είναι η πρώτη σου διοίκηση; - Ναι.
Γιατί επέλεξες τη Βρετανία;
Έχεις οικογενειακούς δεσμούς, νομίζω.
Όχι.
Είδα ότι το οχυρό είναι σε κακή κατάσταση.
Πρέπει να κάνουμε κάτι γι' αυτό.
Μάλιστα, κύριε.
Στη γραμμή, στρατιώτη! Εσύ, στοιχήσου!
Ο νέος μας διοικητής, Μάρκους Φλάβιους Ακουίλα.
Πού είναι ο νεόκοπος διοικητής μας;
Θα ξεπακετάρει το βιβλίο κανόνων!
Να με θυμηθείτε. Ο Μάρκους Ακουίλα είναι κηλιδωμένος.
- Ξέρεις τον πατέρα του. - Έχασε τον Αετό της Ενάτης.
- Και 5.000 άνδρες. - Ήταν λίγο αφηρημένος!
- Ζήτησε να έρθει εδώ, άκουσα. - Σ' αυτόν το σκατότοπο;
Ήμουν με τους Αετούς 23 χρόνια. Ξεχωρίζω τους κακούς οιωνούς.
Αυτός ο μικρός είναι κακός οιωνός.
Μίθρα, κύριε του φωτός...
Βοήθησέ με, πατέρα των πατέρων μας.
Βοήθησέ με να διοικήσω καλά τους άντρες μου.
Μη μ' αφήσεις να ατιμάσω τη λεγεώνα μου.
Βοήθησέ με να αποκαταστήσω την τιμή της οικογένειάς μου.
Σκάψτε βαθιά, παιδιά!
Οι ζωές σας εξαρτώνται απ' αυτά τα αμυντικά έργα!
Να είστε ακριβείς στα χτυπήματα. Δύναμη, ταχύτητα και ακρίβεια.
Δεν παραδόθηκε το στάρι, μου είπαν.
Στείλτε μια περίπολο να ερευνήσει.
Μην ανησυχείτε. Μια μέρα καθυστέρηση δεν είναι τίποτα εδώ.
Για μένα είναι.
- Στείλε την περίπολο. - Είναι πολύ επικίνδυνο.
Ένας Δρυίδης τριγυρνάει στα χωριά.
Δε θα έστελνα περίπολο τώρα.
Και οι άντρες πρέπει να φάνε.
Περίπολος, εμπρός μαρς! Αριστερά, δεξιά...
- Ξυπνήστε τον Λοτόριους. - Μάλιστα, κύριε.
- Το άκουσες αυτό; - Κύριε;
Ελπίζω να είναι καλά η περίπολος.
- Μάλλον άδικα σε ξύπνησα. - Τι άκουσες;
Ζώα, μάλλον.
Ορίστε. Αυτό. Το άκουσες;
Αναθεματισμένο σκοτάδι!
- Να καλέσω τους άντρες; - Αν είναι ζώα, δε θα χαρούν.
Καλύτερα θυμωμένοι, παρά νεκροί.
Κάλεσέ τους. Αλλά με ησυχία.
Μάλιστα, κύριε.
Στρατιώτη, ξύπνα.
Καταραμένα κράνη!
Εμπρός, κουνηθείτε!
Λεγεώνα, κρατήστε τις θέσεις σας!
Φέρτε μου ένα δαυλό!
Κρατήστε τις γραμμές σας!
Εκατόνταρχε, κράτα την Κοόρτη!
Κρατηθείτε, άντρες! Όλοι μαζί!
- Κύριε! - Μπράβο, κύριε!
Το φως του ήλιου μαζί σου, αδελφέ.
Θα είχαν σκοτωθεί πιο πολλοί, κύριε.
Κανένα ίχνος της περιπόλου;
Κύριε!
Οι θεοί μας θα μας δώσουν τη νίκη σήμερα!
Γονάτισε, σπόρε του κακού!
Κλέψατε τη γη μας και σκοτώσατε τους γιους μας!
Μαγαρίσατε τις κόρες μας!
Σας καταριέμαι!
Δε θα τους αφήσω να πεθάνουν. Κάλεσε 50 εφεδρικούς στην πύλη.
Κύριε...
- Άσε με να ηγηθώ εγώ. - Εγώ έστειλα την περίπολο.
Εγώ πρέπει να τους φέρω πίσω. Κάλεσε τους άντρες.
Κουνηθείτε! Πάμε!
Μίθρα, θεέ του φωτός, πατέρα των πατέρων μας...
...ας μη φέρω κακοτυχία στη λεγεώνα μου.
Μίθρα, θεέ του φωτός, πατέρα των πατέρων μας...
...δέξου όποια θυσία για να μη φέρω κακοτυχία στη λεγεώνα μου.
Με τη διαταγή μου! Σχηματισμός χελώνας!
Έτοιμοι...
Ανοίξτε τις πύλες!
Λεγεώνα, με γοργό βήμα, εμπρός μαρς!
Σχηματισμός χελώνας!
Προχωρήστε! Εμπρός!
Αμυντικός κύκλος! Μπροστά!
Κρατήστε τον κύκλο!
Κλείστε τον κύκλο! Κρατηθείτε!
Πάρε, ελευθέρωσε τους άλλους.
Κρατήστε τον κύκλο!
Κλείστε τον κύκλο! Κρατήστε!
Κλείστε τον κύκλο!
Υποχώρηση!
- Υποχώρηση! Τρέξτε! - Επίθεση!
Τρέξτε!
Πατέρα, πού είσαι;
Πατέρα;
Ξεκουράσου τώρα. Μείνε ακίνητος.
Ακίνητος.
Πού είμαι;
Ακόμα στη Βρετανία. Στην Καλέβα.
Καλέβα;
Ο γιατρός του οχυρού σου σε μετέφερε εδώ.
200 λεύγες σ' ένα κάρο, μ' αυτή την πληγή...
...είναι θαύμα που επέζησες.
Είμαι θείος σου, απ' την πλευρά του πατέρα σου. Ακουίλα.
Ξέρω ότι δεν είναι οι καλύτερες συνθήκες γνωριμίας...
...αλλά θα ζήσεις και θα έχουμε πολύ χρόνο να συστηθούμε.
Σε παρακαλώ, μην κουνιέσαι.
Πρέπει να ξεκουραστεί.
Ελπίζω να σου κάνει καλό το φάρμακο που θα σου δώσει.
Μυρίζει πολύ άσχημα. Σαν τις κλανιές του.
Οι άντρες μου... Τι απέγιναν οι άντρες μου;
Οι άντρες σου σώθηκαν. Χάρη στις προσπάθειές σου.
Ξεκουράσου τώρα.
Μάρκους!
Έχεις έναν επισκέπτη.
Λουτόριους!
Κύριε!
- Οι άντρες ρωτούν για σένα. - Πώς είναι;
Θέλουν να μάθουν πώς είναι ο διοικητής τους.
- Έχεις νέα για τον ανιψιό μου; - Ναι, συγγνώμη.
Είχαμε νέα απ' τη Ρώμη.
Επειδή κράτησε το οχυρό σε δύσκολες συνθήκες...
...η 4η Κοόρτη Γαλατίας έλαβε τη χρυσή δάφνη.
Από σήμερα, το λάβαρό της θα περιλαμβάνει το στεφάνι.
Πες στους άντρες ότι είμαι περήφανος.
Δεν είναι μόνο αυτό.
Σου απένειμαν περιβραχιόνιο για εξαιρετική ανδρεία.
Και τιμητική αποστράτευση...
...λόγω τραυματισμού.
Το κείμενο γράφει "τιμή και πίστη".
Τιμή και πίστη.
Μπορώ να είμαι ο πρώτος που θα σε συγχαρεί;
Πολύ ευγενικό που ήρθες από τόσο μακριά.
Κύριε!
Ευχαριστώ, Λουτόριους.
Στέφανε... Άφησέ τον.
Δεν υπάρχει γιατρικό γι' αυτό.
Τρέξτε!
Κατεβάστε τον.
Προσεκτικά.
Μαλακά...
Έχει γούστο!
Πώς ήταν ο πατέρας μου;
Ο πατέρας σου;
Ήταν ο τέλειος Ρωμαίος, με ότι αυτό συνεπάγεται.
Αυτός που έχασε τον Αετό ήταν ο τέλειος Ρωμαίος;
Κανείς δεν ξέρει πώς χάθηκε ο Αετός.
Αλλά αν πέθανε ενώ τον υπερασπιζόταν, πέθανε έντιμα.
Αυτό λέμε εμείς. Αλλά αν δεν έγινε έτσι;
Τι;
Αν ήταν δειλός και το έσκασε;
Και τώρα, μια μάχη μέχρι θανάτου!
Είναι σκλάβος.
Μονομάχος εναντίον σκλάβου δεν είναι ποτέ δίκαιη μάχη. Ποτέ!
Έλα!
Πάλεψε!
Αυτό είναι ανδρεία.
Θα αποφασίσει ο ίδιος το θάνατό του.
Εμπρός, πάλεψε!
Κοίτα!
Έλα!
Σήκω πάνω!
Πάλεψε!
Πάλεψε, σκλάβε!
Σήκω!
Σήκω πάνω και πάλεψε!
Σήκω!
Πάλεψε!
Έλα!
Σκότωσέ τον!
Ζωή!
Αφήστε τον να ζήσει! Σηκώστε τους αντίχειρες! Ανόητοι!
Ζωή! Όλοι σας, ζωή! Αφήστε τον να ζήσει!
Σηκώστε τους αντίχειρες!
Εμπρός, ανόητοι! Σηκώστε τους αντίχειρες!
Ζωή!
Εμπρός! Αφήστε τον να ζήσει!
Αυτό δεν το περίμενα.
Γιατί τον έσωσες;
Στέφανε!
Αποφάσισα ότι ο Στέφανος είναι γέρος για να 'χει δύο αφέντες.
- Σου αγόρασα δικό σου σκλάβο. - Δε θέλω δικό μου σκλάβο.
Μάρκους...
- Έπρεπε να με ρωτήσεις. - Λοιπόν, δε σε ρώτησα.
Σκλάβε!
Τον λένε Έσκα.
- Δε σε χρειάζομαι. - Δεν ήθελα να μ' αγοράσουν.
Έπρεπε να το σκάσεις. Ο θείος μου δε θα σε σταματούσε.
Μου έσωσες τη ζωή. Σου χρωστάω τώρα.
Παρά τη θέλησή σου.
Δεν πρέπει να ικετεύουμε για τη ζωή μας.
Δεν ικέτεψες. Εγώ το έκανα. Και δεν ήθελα τίποτα γι' αυτό.
Είμαι γιος των Μπριγκάντες...
...που δεν αθέτησε ποτέ το λόγο του.
Το στιλέτο του πατέρα μου με δεσμεύει.
Μισώ όλα όσα εκπροσωπείς. Όλα όσα είσαι.
Αλλά με έσωσες...
...και γι' αυτό πρέπει να σε υπηρετήσω.
- Ποιος εξέτασε αυτή την πληγή; - Ο γιατρός στο οχυρό.
Μεθυσμένος ήταν; Δεν έχω ξαναδεί κάτι τέτοιο.
Πρέπει να πονούσες συνεχώς.
Τον έστειλε 200 λεύγες με κάρο. Παραλίγο να τον σκοτώσει.
Πρέπει να το ξανανοίξω. Υπάρχει ακόμα μέταλλο μέσα.
Αν πρέπει να γίνει, άσ' τον να το κάνει, σωστά;
Θα τελειώσουμε γρήγορα. Έχω τα καλύτερα μαχαίρια της αγοράς.
Λίγο κρασί.
- Έτοιμος; - Έτοιμος.
Μπορείς να φύγεις.
Όχι. Θα χρειαστώ το σκλάβο για να σε κρατάει.
- Να μην το κάνει ο θείος μου; - Εγώ; Όχι.
Όχι, δεν αντέχω πια τη θέα του αίματος.
Ειδικά του αίματος κάποιου που αγαπώ.
Να είσαι δυνατός.
Γρήγορα. Κράτησέ τον.
Ρίξε το βάρος σου πάνω του, σκλάβε!
Πιο δυνατά!
Πάρε βαθιά ανάσα. Όταν σου πω "τώρα", να εκπνεύσεις.
Τώρα!
Ντροπιάστηκα;
Σ' ευχαριστώ.
Να 'το.
Λόγχη! Τώρα!
Απόκοψέ το!
Απ' όσο θυμάμαι, σου είχε αδυναμία.
Μάρκους!
Να σου συστήσω τον ανιψιό μου, Μάρκους Φλάβιους Ακουίλα.
Ο Κλαύδιος Μάρκελος, παλιός φίλος...
...και Λεγάτος της Έκτης Λεγεώνας.
Με το θείο σου εξασκούμαστε παλιά στην τέχνη του πολέμου.
Ο Σέρβιους Πλάσιντους.
Ανεκτίμητο μέλος του προσωπικού μου.
Έτοιμο το φαγητό. Βραστά αβγά και ψάρι.
Μην ορμάτε όλοι μαζί!
Αν είχα επιλογή, θα έμενα στρατιώτης μια ζωή.
Όμως ο πατέρας μου επιμένει να μπω στην πολιτική.
Έχουμε ξαναγνωριστεί; Το όνομά σου είναι γνωστό.
- Δε νομίζω. - Στη Λέσχη Τριττυάρχων στη Ρώμη;
Όχι, ήμουν Εκατόνταρχος Κοόρτης.
Σωστά! Τώρα θυμήθηκα.
Φλάβιους Ακουίλα. Ο πατέρας σου ήταν με τους Αετούς;
Διοικούσε την Πρώτη Κοόρτη της Ενάτης.
Φυσικά. Η Ενάτη. Όλοι οι Ρωμαίοι θυμούνται την Ενάτη.
Παρεμπιπτόντως, ακούγονται φήμες προσφάτως στο Τείχος.
Φήμες, φήμες!
Η Βρετανία είναι γεμάτη φήμες.
Λένε ότι είδαν τον Αετό...
...ως τιμώμενο θεό, σε κάποιο ναό φυλής στο βορρά.
Αετός στα χέρια των Πίκτων. Πολύ δυνατό όπλο.
Αναρωτιέται κανείς πώς τον άφησε ένας Ρωμαίος.
Αν αυτό είναι αλήθεια, πρέπει να δράσουμε.
Τι θα έλεγε η Ρώμη;
Χαμένος Αετός, χαμένη τιμή. Χαμένη τιμή, χαμένα όλα.
Η Ρώμη θα ήθελε να πάρει πίσω τον Αετό, αλλά οι πολιτικοί...
Κανένας γερουσιαστής δε θα ρισκάρει χιλιάδες ζωές γι, αυτό.
- Τα χέρια μου είναι δεμένα. - Όχι αν στείλεις έναν άνδρα.
Βόρεια του Τείχους;
Κανένας Ρωμαίος δε θα επιζούσε εκεί.
- Προσπάθησε κανείς; - Όχι, κι αυτό είναι το θέμα.
- Θα ήταν αποτυχία. - Πού το ξέρεις;
Ένας άντρας κρύβεται, ένας στρατός όχι.
Δε θα τον δει κανείς.
- Είναι επικίνδυνο. - Ακριβώς.
Αρκετά ταπεινωτικός ήταν ο χαμός της Ενάτης.
Δε χρειάζεται άλλος ένας ανώφελος θάνατος.
Μάρκους...
Μην αφήνεις κάτι τέτοιους να στο κάνουν αυτό.
Δεν έχει ιδέα πώς έχουμε ζήσει εσύ κι εγώ.
Από τότε που θυμάμαι...
...ήθελα να γίνω στρατιώτης, σαν τον πατέρα μου.
Το ξέρω.
Τον βλέπω ακόμα, να φεύγει για τελευταία φορά.
Ακόμα νιώθω πόσο περήφανος ήμουν.
Ο πατέρας μου, Εκατόνταρχος της 1ης Κοόρτης, της Ενάτης!
Μπορείς να φανταστείς κάτι πιο μεγαλειώδες...
...απ' το να υπηρετείς τη Ρώμη με θάρρος και αφοσίωση;
- Μα το έκανες, γιε μου. - Για τι;
- Για μια τιμητική αποστράτευση; - Έτσι είναι η μοίρα.
Είναι στα χέρια των θεών.
Όταν έγινα Εκατόνταρχος...
...με ρώτησαν πού ήθελα να τοποθετηθώ.
Ήξερα την απάντηση πριν καν με ρωτήσουν.
Στη Βρετανία. Εκεί όπου ο πατέρας μου έχασε τον Αετό.
Εκεί θα κέρδιζα τόση δόξα...
...που κανείς Ρωμαίος δε θα ανέφερε ξανά τ' όνομά του.
Και τι κάνω τώρα;
Ακούω το γιο κάποιου πολιτικού να προσβάλει το όνομά μας!
Δε θα κάτσω σε μια βίλα όλη μου τη ζωή...
...να σαπίζω και να θυμάμαι.
Αν δε μπορώ να αποκαταστήσω την τιμή μας ως στρατιώτης...
...θα το κάνω βρίσκοντας το χαμένο Αετό.
Δε μπορείς.
Κανένας Ρωμαίος δεν επιβιώνει μόνος βόρεια του Τείχους.
Δε μπορείς.
Τότε θα πάρω τον Έσκα. Θα χρησιμοποιήσω τη γνώση του.
Μιλάει τη γλώσσα.
- Τον Έσκα; - Γιατί όχι;
Επειδή είναι Βρετανός.
Μπορεί να μην είναι απ' το βορρά, αλλά είναι Βρετανός.
Και θα σου κόψει το λαιμό μόλις βρεθείτε μόνοι.
- Δε θα το έκανε αυτό. - Πού το ξέρεις;
- Μου έδωσε το λόγο του! - Το λόγο του;
Είναι σκλάβος!
Λέει ότι λέει και κάνει ότι κάνει, επειδή πρέπει!
Μόλις βρεθείτε πέρα απ' τα εδάφη μας...
Αν κάνω λάθος, θα πεθάνω.
Κι έτσι πρέπει να γίνει.
Πού πηγαίνετε;
Βόρεια.
Δε σου είπαν ότι εδώ είναι το τέλος του κόσμου;
Άνοιξε την πύλη, στρατιώτη.
Τα λέμε στην άλλη ζωή, Ρωμαίε.
Ποιος το έκανε αυτό;
Άτακτοι πολεμιστές.
Ξέρεις, μερικές φορές...
...ονειρεύομαι ότι θα βρω τον πατέρα μου ζωντανό εδώ πάνω.
Ότι επέζησε σε κάποιο κρυφό μέρος.
Γι' αυτό ήρθες εδώ;
- Για να βρεις τον πατέρα σου; - Όχι.
Ήρθαμε για να βρούμε τον Αετό.
Γιατί είναι τόσο σπουδαίο ένα κομμάτι μέταλλο;
Ο Αετός δεν είναι απλό μέταλλο. Ο Αετός είναι η Ρώμη.
Είναι σύμβολο της τιμής μας.
Κάθε νίκη. Κάθε κατόρθωμα.
Όπου βρίσκεται ο Αετός, λέμε ότι "η Ρώμη το έκανε αυτό".
Δεν καταλαβαίνεις. Δε μπορείς.
Ο πατέρας μου ήταν ο Κουνόβαλ...
...κομιστής της Μπλε Ασπίδας των Μπριγκάντες...
...Άρχοντας 500 λογχών.
Πριν επτά χρόνια, πήρατε τη γη μας...
...και ξεσηκωθήκαμε εναντίον σας.
Ο πατέρας μου και δυο αδέρφια μου, σκοτώθηκαν.
Και η μητέρα μου.
Ο πατέρας μου τη σκότωσε πριν ορμήσουν οι λεγεωνάριοι.
Ήξερε τι θα της έκαναν.
Γονάτισε μπροστά του και της έκοψε το λαιμό.
Κι αυτό η Ρώμη το έκανε.
Τα Χάιλαντς.
- Από πού πάμε; - Εσύ αποφασίζεις.
5.000 άνδρες μπορούν να εξαφανιστούν σε μια ρεματιά.
Υπάρχουν χιλιάδες ρεματιές.
Μπορούμε να ψάχνουμε μήνες και να μη βρούμε τίποτα.
Βόρεια.
Αν συναντήσουμε κανέναν, άσε εμένα να μιλήσω.
Αν ανακαλύψουν ότι είσαι Ρωμαίος, θα σε σκοτώσουν.
Κι εμένα το ίδιο.
Μην κοιτάξεις.
Είναι τρεις άτακτοι πολεμιστές πίσω σου, στο ποτάμι.
Πόσοι είναι πίσω από μένα;
Δε βλέπω κανέναν.
Εκεί είναι.
Είσαι έτοιμος;
Την επόμενη φορά, μη διστάσεις.
Μείνε πίσω.
Θυμάται τη λεγεώνα να πηγαίνει βόρεια, αλλά δε γύρισαν από 'δώ.
- Θα ξέρει κι άλλα. - Δεν ξέρει, λέει.
- Ρώτα τον ξανά. - Όχι.
- Τι κάνεις; Μείνε πίσω! - Αρκετά!
Αρκετά! Τέρμα τα παιχνίδια. Τέρμα τα ψέματα.
Ρώτα τον πού πήγε η λεγεώνα!
Ρώτα τον!
Οι Ρωμαίοι που ήρθαν εδώ πριν πολλά χρόνια...
...πού πήγαν;
Στα μεγάλα δάση...
...πέρα απ' τα χιονισμένα βουνά...
...είναι κάποιος που μπορεί να σας πει αυτό που θέλετε.
Σκότωσέ τον!
- Κάντο τώρα! - Σημάδι λουριού στο σαγόνι.
Μόνο ρωμαϊκό κράνος το κάνει αυτό.
Είναι λεγεωνάριος.
Γιατί με ψάχνετε;
Πώς λέγεσαι;
Με φωνάζουν Γκερν.
Το όνομά μου είναι Λούσιους Κάιους Μέτελους.
Πρώτη Κοόρτη της Ενάτης Λεγεώνας.
Πώς επέζησες εδώ πάνω τόσο καιρό;
Η φυλή μου λεγόταν Σελγκόβιοι.
Με περιμάζεψαν, με έκαναν δικό τους.
Έχω γυναίκα και δυο γιους.
Η ζωή μου είναι εδώ τώρα.
Δεν τον εμπιστεύομαι.
- Είναι λιποτάκτης. - Δεν το ξέρουμε αυτό.
Είναι Ρωμαίος.
Ήταν Ρωμαίος και όταν το έσκασε.
Δεν ξέρω ποιες ήταν οι διαταγές του πατέρα σου...
Το μόνο που ξέρω...
...είναι ότι μας άξιζε.
Γιατί έπρεπε να έρθουν βόρεια;
Δεν υπάρχει τίποτα άξιο να πάρουν εδώ.
Γιατί δεν ήταν ικανοποιημένοι με όσα είχαν;
Πρέπει πάντα να προχωρούν, ψάχνοντας για νέες κατακτήσεις..
...κι άλλα εδάφη, κι άλλους πολέμους.
Πες μου μόνο τι έγινε.
Η διαταγή να προχωρήσει η Ενάτη προς βορρά ήρθε φθινόπωρο.
Είχαν το χειρότερο καιρό εδώ και χρόνια.
Περπατούσαμε εβδομάδες. Κανένα ίχνος τους.
Ξαφνικά εμφανίστηκαν μέσα απ' την ομίχλη.
Τους ακούγαμε να σκοτώνουν τους άνδρες πίσω, έναν-έναν.
Τελικά απλώς σταματήσαμε και τους αντιμετωπίσαμε.
Αυτές τις τελευταίες μέρες της λεγεώνας...
Ποτέ δε φοβήθηκα πιο πολύ.
Πολεμούσαμε αδιάκοπα.
Άυπνοι. Κατουρούσαμε όπου στεκόμαστε.
Μας όρμησαν σαν ζώα.
Αυτό είναι το πεδίο της σφαγής.
Όλες οι βόρειες φυλές ήταν εδώ,
αλλά οι χειρότεροι...
...ήταν οι Ζωγραφισμένοι Πολεμιστές του Λαού της Φώκιας.
Έκοβαν τα πόδια των νεκρών...
...για να μη μπουν οι ψυχές τους όρθιες στην άλλη ζωή.
Αυτές οι πέτρες ήταν ο βωμός όπου σκότωσαν τους αξιωματικούς.
Τους έβγαλαν τις καρδιές ενώ ήταν ακόμα ζωντανοί.
Τους ακούγαμε να θυσιάζονται.
Ο πατέρας μου;
Τι απέγινε;
Τελευταία φορά τον είδα περικυκλωμένο από πολεμιστές.
Πέθανε πολεμώντας;
- Πέθανε πολεμώντας; - Δεν ξέρω.
Το έσκασα πριν το τέλος.
Πολλοί το σκάσαμε.
Δειλέ!
Όχι...
Δεν ήσουν εδώ.
Δεν ξέρεις πώς ήταν.
Ποιος έχει τον Αετό;
Ο Λαός της Φώκιας, λένε.
Πώς θα τους βρω;
Αυτός ξέρει.
Είναι Μπριγκάντες.
Πολέμησαν εδώ.
Ήξερες ότι υπήρχε αυτό το μέρος, έτσι;
Χάσαμε εβδομάδες και τόσο καιρό μπορούσες να μου το είχες πει!
Η φυλή σου ήταν εδώ! Έσφαξαν τους άντρες μας σαν σκυλιά!
Ο πατέρας σου ήρθε για να σκοτώσει!
Ήρθε να μας τιμωρήσει επειδή δεν υποκύπταμε στη Ρώμη!
Ναι, είχα ακούσει γι' αυτό το μέρος.
Για μένα και το λαό μου είναι μέρος ηρώων.
Πώς τολμάς; Είσαι ακόμα σκλάβος μου!
- Θα 'σουν νεκρός χωρίς εμένα! - Σου έσωσα τη ζωή!
Ποιος είσαι;
Είμαι ο Έσκα...
...γιος του Κουνόβαλ...
...του δολοφονημένου αρχηγού των Μπριγκάντες.
Σε ποιον μιλάς στη γλώσσα της Ρώμης;
Στο σκλάβο μου.
Είναι αλήθεια.
Έχουν όλοι το ίδιο σημάδι απ' τον θεό τους.
Ο πατέρας μου θα ήθελε να δει αυτόν τον σκλάβο.
Θα είσαι προσκεκλημένος μου.
Μάθε στο σκλάβο σου να μη σου μιλάει έτσι.
Θα σε βοηθήσουμε.
Όχι! Τι συμβαίνει;
Όχι! Έσκα!
Πήγε καλά το κυνήγι;
Καλά πήγε, πατέρα.
Θες να φάω κι αυτούς τους ανθρώπους;
Φέρνω έναν επισκέπτη, τον Έσκα.
Πρωτότοκος του Κουνόβαλ, αρχηγού των Μπριγκάντες.
Και ο σκλάβος του...
Ένας Ρωμαίος.
Έχει όνομα ο σκλάβος;
Μάρκους Φλάβιους Ακουίλα.
Μάρκους Φλάβιους Ακουίλα!
Έχω φέρει πολλούς Ρωμαίους στο χωριό, Μάρκους Φλάβιους Ακουίλα.
Αλλά ποτέ με το κεφάλι κολλημένο στο σώμα τους!
Είσαι ευπρόσδεκτος, Έσκα, γιε του Κουνόβαλ.
Έλα, φάε μαζί μας.
Έσκα, τι τρέχει;
Είσαι σκλάβος μου.
Δείξτε του πού να πάει.
Έρχεται ο Ρωμαίος σκλάβος!
Ένας Ρωμαίος, το πιστεύεις;
Γιατί ήρθες εδώ;
Ήρθα βόρεια για να ελευθερωθώ απ' τη Ρώμη.
Η καρδιά μου λαχταρά ένα μέρος για να 'ναι ελεύθερη.
Ξεγέλασα τον Ρωμαίο για να με βοηθήσει να φτάσω εδώ.
Εσύ!
Πάρε τα μάτια σου από πάνω της, σκλάβε!
- Τι έγινε; - Κοιτούσε την αδελφή μου.
Όλοι οι Ρωμαίοι είναι άγριοι.
Έχω δει τι κάνουν στους αιχμαλώτους τους.
Δε μπορείς να εμπιστευτείς τέτοιους ανθρώπους.
Γονάτισε!
Πέσε στα γόνατα!
Κάντο!
Αν σε ευχαριστεί, σκότωσέ τον.
Είσαι προσκεκλημένος μου και είναι ιδιοκτησία σου.
Όσο τον εμπιστεύεσαι...
...θα ζήσει.
Μόλις βρω ευκαιρία...
...θα σε σκοτώσω.
Ακούστε!... Ακούτε αυτόν τον ήχο;
Ακούτε την καρδιά σας που χτυπά;
Νιώστε τη φωτιά στην κοιλιά σας!
Πιείτε!
Πρέπει να γιορτάσουμε...
...τους νέους μας που γίνονται πολεμιστές.
Μάρκους!
Ήρθε η ώρα.
Πρέπει να το κάνουμε τώρα.
Είναι η μόνη μας ευκαιρία. Όσο κοιμούνται.
Νόμιζα ότι σ' έχασα.
Γρήγορα.
Δεν έχουμε χρόνο. Πάμε.
Πρέπει να φύγουμε τώρα.
Προδότη!
Πού βρήκες το δαχτυλίδι του πατέρα μου;
Άλλος ένας νεκρός Ρωμαίος.
Ο δειλός γονάτισε και ικέτευε για τη ζωή του.
Τι είπε;
Πρέπει να φύγουμε.
Έσκα!
- Φεύγεις; - Ναι.
Μπορώ να έρθω μαζί σου;
- Γύρνα στην οικογένειά σου. - Ο πατέρας μου θα θυμώσει.
Να του πεις, όταν ξυπνήσει...
...ότι ο Έσκα λυπάται, αλλά πρέπει να φύγει.
Όχι πριν ξυπνήσει, έτσι;
Αν τους ξυπνήσει, πεθάναμε. Και το ξέρεις.
- Γιατί να μας προστατέψει; - Μ' εμπιστεύεσαι;
Δε θα μας προδώσει.
Έφυγαν;
Έφυγαν!
- Πόσες μέρες απέχει το Τείχος; - Αν βιαστούμε, 4 ή 5.
- Δε θα μας πιάσουν με τα πόδια. - Τους έχεις δει να τρέχουν;
Χωριστείτε!
Είσαι πληγωμένος. Γιατί δεν το είπες;
- Δεν είναι τίποτα. - Το τραύμα σου. Κάθισε.
- Δεν έχουμε χρόνο. - Κάτσε κάτω!
Στη σπηλιά, ο αρχηγός, τι είπε;
Έλα, δεν έχουμε χρόνο τώρα.
Έρχονται.
Είναι μισή μέρα πίσω. Ο άνεμος πάντα λέει ψέματα.
Όχι φωτιές. Είναι πολύ επικίνδυνο.
Δεν το τρώω αυτό.
Δεν είμαι άγριος.
Τότε πέθανε ως Ρωμαίος.
Έχασες πολύ αίμα.
Πρέπει να κρατήσεις τις δυνάμεις σου.
Φάε.
Είναι ώρα να φύγουμε.
Κάνουν παρακάμψεις που τα άλογα δε μπορούν.
Εμπρός! Προχώρα!
Έλα!
Όχι!
Πρέπει να μείνουμε στο ποτάμι. Θα γυρίσουν σύντομα.
- Ξεκουράσου. - Δε μπορούμε.
Πρέπει να ξεκουραστείς!
Μάρκους!
Πρέπει να ξεκουραστείς.
Έλα.
Έλα!
- Δε μπορώ να συνεχίσω. - Μπορείς. Ξεκούραση χρειάζεσαι.
Πάρε τον Αετό. Αν βρεις άλογα, γύρνα πίσω.
Αν όχι, συνέχισε νότια.
- Να γυρίσει αυτό στη Ρώμη. - Δε θα σ' αφήσω εδώ.
Μη με ατιμάσεις. Πάρ' το.
Ήρθα ως εδώ μαζί σου.
Δε θα σ' αφήσω τώρα.
Σε διατάζω. Πάρ' το.
Έδωσα όρκο τιμής να μη σ' εγκαταλείψω ποτέ!
Αν θέλεις να φύγω...
...απελευθέρωσέ με.
Δώσε μου την ελευθερία μου.
Είσαι ελεύθερος.
Είσαι ελεύθερος, φίλε μου.
- Πάρ' το. - Όχι.
Θα γυρίσω.
Λεγεώνα, αλτ!
Οι λεγεωνάριοι του πατέρα σου. Έκανες λάθος.
Οι νεκροί μπορούν να ζήσουν.
Η ντροπή μου δε με άφησε να στο πω αυτό πριν.
Αλλά είδα τον πατέρα σου να πεθαίνει.
Ότι κι αν σου πουν, δεν ήταν δειλός.
Έμεινε στη θέση του ως το τέλος.
Το είδα.
Ο τελευταίος Ρωμαίος που κράτησε τον Αετό ήταν ο πατέρας σου.
Τη διαταγή, κύριε.
Τιμήσατε αρκετά τη μνήμη του πατέρα μου.
Δε χρειάζεται να το κάνετε αυτό.
Όχι!
Όταν άφησα τον πατέρα σου...
...άφησα τον εαυτό μου.
Δώσε τη διαταγή, κύριε!
Ετοιμαστείτε να υπερασπιστείτε τον Αετό!
Έσκα!
Αυτά παθαίνει όποιος προδίδει το λαό του!
Σπαθιά!
Ας θυμόμαστε τους άντρες που πολέμησαν και πέθαναν με τιμή.
Ρωμαίους και Βρετανούς.
Τον πατέρα μου και τον δικό σου.
Πατέρες...
...αδέλφια...
...γιοι...
...είθε να σας ακολουθούν η γαλήνη κι η τιμή.
Ας μη γνωρίσετε άλλο πόνο.
Ας πετάξουν οι ψυχές σας...
...με τον Αετό της Ενάτης.
Για τον πατέρα μου.
Αγαπητό μου παιδί...
Σε συγχαίρω. Η Ρώμη σε συγχαίρει.
Το όνομα της οικογένειάς σου αποκαταστάθηκε.
Η Γερουσία θα θέλει να επανιδρύσει την Ενάτη.
Μήπως να σε ανταμείψουν με τη διοίκησή της;
Πώς το έκανες;
- Με μόνο ένα σκλάβο για βοηθό; - Δεν είναι σκλάβος!
Και ξέρει πιο πολλά περί τιμής και ελευθερίας από σένα!
Και τώρα;
Εσύ αποφασίζεις.
dvd subrip Επεξεργασία-Συγχρονισμός: *kathreen* Συγχρονισμός για UNRATED edition: pkz